سالها پيش مردی ژاپنی در يکی از رستوران های تهران برای همبستگی با همسرش که مجبور شد برای ورود به رستوران و غذا خوردن در آن روسری سر کند ، تقاضای يک روسری کرد و تا زمانی که در آنجا بود و همسرش به اجبار روسری را بر سر داشت ، او هم روسری را از سر بر نداشت.
و من هميشه وقتی به اين داستان فکر ميکردم ، از مرد ايرانی تعجب می کردم که چرا اين نماد حقارت زنان برايش انگيزه ی اعتراض به وجود نياورده
با اسم مجيد توکلی همين چند روزه آشنا شده شده ام . از سابقه ی دستگيری ها و مقاومتش خبر نداشتم. و شکل دستگيری اش تاسف آور بود وقتی که با رژيمی طرف هستی که برای تحقير مردان ، آنان را زن خطاب می کند.
ولی شايد باید این مسئله پیش می آمد . شايد آنچه بر مجيد توکلی روا داشتند لازم بود تا ديگر مردان مبارز ما به مسئله ی زنان و تحقيری که رژيم و جامعه به آنان روا می دارد متوجه کند.
امروز این عکسها را در فیس بوک دیدم . عمدتا نه به دليل اعتراض به تحقير زنان بلکه به دليل اعتراض به تحقير مجيد توکلی ، دست به اين حرکت اعتراضی زده اند. ولی من اين برخورد را باز هم قدم بزرگی به جلو ميدانم.
با اميد به روزی که همه ی مردان ایرانی ، از تحقير جنسيتی فاصله بگيرند و در اعتراض به ستمی که به زنان شده است ، با زنان همگام شوند .
http://zananeha.com/archives/2009-12/002769.html
RSS 2.0