بنابه گزارشات رسیده به فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، خانم فرزانه زینالی یکی از حامیان مادران عزادار بیش از چهار هفته است که توسط مامورین وزارت اطلاعات ربوده شده و از وضعیت وشرایط او هیچ خبری در دست نیست.

شب گذشته نزدیک به ۶۰ نفر بر اثر پافشاری خانواده ها ی زندانیان سیاسی و مردم از بند رژیم اسلامی رهایی یافتند.

رخشان بنی اعتماد کارگردان نامدار و برجسته سينمای ايران برای مجموعه آثار سينمايی اش توانست جايزه معتبر «هانری لانگ لوا» را از آن خود کند. او هنگام دريافت جايزه خود از رئيس جشنواره ونسن اعلام کرد: «من اين جايزه را تقديم می کنم به تمام مادران عزادار وطنم

در اعتراض به روند گسترده، مستمر و برنامه ريزی شده نقض حقوق بشر در ايران و به مناسبت نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، " کمیته یو پی آر- ایران ۲۰۱۰" — شبکه ایی از نهادهای حقوق بشر داخلی و خارجی و ديگر تلاشگران حقوق بشر— تجمعی اعتراضی در تاريخ ۱۵ تا ۱۷ فوریه ۲۰۱۰ در مقابل مقر سازمان ملل در ژنو بر گزار می کنند.

اکنون ما امضا کنندگان این بیانیه خواستار پایان فشارهای مضاعف بر بازماندگان کشتار دهه شصت بوده و با توجه به اینکه آنان فعالیتی خارج از چارچوب های قانونی نداشته و جز برای صلح و اجرای عدالت و قانون ، فعالیتی نکرده اند ، از تمامی سازمان های مدافع حقوق بشر خواهان حمایت از زهره تنکابنی, مهین فهیمی وامید منتظری و از مسئولان قضایی خواهان آزادی بی قید و شرط آنان و دیگر زندانیان هستیم.

پنج تن از متهمان اعتراضات مردمی در روز عاشور، قرار است که پیش از فرارسیدن 22 بهمن در مسیر خیابان انقلاب تا میدان آزادی، به دار آویخته و به معرض تماشای مردم گذاشته شوند.

به نظر می رسد در وقت کوتاه باقی مانده تا جلسه، همه فعالان حقوق بشر ایرانی، باید تا جایی که می توانند، با مسئولان مرتبط در کشورهای محل اقامت خود تماس بگیرند و آنها را قانع کنند که موارد مشخصی را در توصیه های خود به دولت ایران بگنجانند و این ممکن نیست، مگر با خواندن دقیق گزارش جمهوری اسلامی، گزارش غیردولتی ها و سندی که کلیه تعهدات بین المللی و مراودات و مکاتبات بین ایران و سازمان ملل در زمینه حقوق بشر را نشان می دهد. به عنوان مثال، من به عنوان یکی از صدها فعال حقوق زنان که سه سال تمام است علیه تصویب لایحه حمایت خانواده تلاش می کنند، وقتی دیدم دولت ایران در گزارش خود، این لایحه ضد زن و تبعیض آمیز را به عنوان یکی از موارد پیشرفت حقوق بشر در ایران نامه برده است (صفحه 5)، به گزارش غیردولتی ها مراجعه کردم اما متاسفانه هیچیک از سازمانهای حقوق بشری، حذف لایحه حمایت خانواده یا حداقل حذف کامل دو ماده 23 و 25 را که هم موضوعی حقوق بشری بود، هم خواست زنان ایرانی، و هم ناقض تعهدات و مسئولیتهای بین المللی دولت ایران، خواستار نشده بودند.

شیوه ی برندگان این جشنواره ها منحصر به فرد است، زیرا داوران می توانند شعرهای خود را نیز به عنوان اشعار برگزیده ی سال انتخاب کنند و جایزه بگیرند؛ مثال روشن آن طاهره صفارزاده است که در اولین دوره جشنواره شعر فجر هم عضو هیئت داوران و هم جزء برندگان بود.

١- بیست و یکمین کنفرانس سالانه‌ی بنیاد پژوهش‌های زنان ایران

حجاب ابزاری پدر سالارانه برای کنترل رفتار و کردار جنسی زنان است. مرد سالاری، با به خدمت گرفتن سنت و مذهب، بدن زن را به تابویی سحرآمیز تبدیل میکند که تملک بر آن امتیازی برای مردان محسوب می شود. حجاب سمبل این اقتدارو ابزارعلنی تحقیرو سرکوب زنان است. اسلامیست ها پاسداری از این خرافه را با سخت جانی تمام هنوز ادامه می دهند. دولت اسلامی در ایران در طول سه دهۀ گذشته حجاب را به زور قانون بر زنان تحمیل کرده است.

کمپین دفاع از فعالان جنبش زنان با هدف دفاع از حقوق زنان در بند، اخراج‌شده، ممنوع‌الخروج شده و مجبور به مهاجرت شده آغاز به کار کرد. محبوبه عباسقلی‌زاده یکی از مبتکران این کمپین از اهداف و راهکارهای آن می‌گوید.

کاوه قاسمی کرمانشاهی روزنامه نگار، از فعالان پرکار حقوق بشر و سخنگوی سازمان دیده بان حقوق بشر کردستان است. او همچنین از اعضای کمپین یک میلیون امضا در کرمانشاه، عضو انجمن ژیار که جلوی کار آن گرفته شد و نیز از اعضای سازمان ادوار تحکیم وحدت است. او صبح 4 شنبه ،14 بهمن ماه، در منزل خود بازداشت شد .در این رابطه گفتگوی خبری کوتاهی داشتیم با گلاله بهرامی ، از فعالان حقوق زنان و از اعضای کمپین یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض آمیز در کرمانشاه و چگونگی بازداشت کاوه قاسمی و وضعیت او پس از بازداشت را از گلاله بهرامی جویا شدیم که آن را در پی می خوانید.

محبوبه عباسقلی‌زاده فعال زنان و عضو گروه میدان زنان این مسئله را یکی از تفاوت‌های عمده حضور زنان در جنبش سبز با انقلاب ۵۷ می‌داند. او می‌گوید: «زن و مرد در جنبش سبز دوش به دوش هم حرکت و اعتراض می کنند، در خیابان‌ها به یک میزان حضور دارند و حتی در مبازرات خیابانی با ماموران حکومتی درگیر می شوند. رابطه برابر و هم وزنی که بین زنان و مردان دمکراسی‌خواه در خیابان‌ها وجود دارد یک پدیده عام و فراگیر بوده و فقط منحصر به یک روز و دو روز نیست و در طول ۷ ماه حضور برابر زن و مرد در کلیه اعتراض ها و حتی واکنش‌های سیاسی و فعالیت‌های سایبری به یک میزان دیده می‌شود. این در حالی است که در انقلاب ۵۷ زنان در صف‌های جداگانه از مردان حرکت می‌کردند – حداقل از ماه‌های آخر که رسما رهبری انقلاب به دست آیت‌الله خمینی هدایت می‌شد- و نقش زنان نیمه منفعل بود بدین معنی که تکرار کننده حرکت های مردان بودند و فضا طوری نبود که زنان بتوانند ابتکار عملی از خود نشان دهند.»

در حالی که تنش‌های سیاسی همچنان در ایران ادامه دارد مجلس شورای اسلامی بار دیگر به سراغ بحث بر سر قانونی کردن چندهمسری رفته است.

فعالان جنبش زنان خود را برای مبارزه مجدد با قانونی آماده می ‌ کنند که به گفته آنها چند همسری را تشویق می ‌کند. این قانون به مرد اجازه می ‌ دهد تحت شرایطی خاص بدون اجازه همسر اول با زن دیگری ازدواج کند.

این لایحه زمانی مطرح می ‌شود که ایران شاهد موج اعتراضات پس از انتخاب مجدد رئیس جمهوری ایران محمود احمدی ‌نژاد است. اعتراضاتی که در آن زنان در صف اول ایستاده‌اند.

شعار "حذف تبعیض میان شهروندان" بخش عمده ای از خواسته های زنان را در بر می گیرد، مساله ی زنان را بصورت یک مساله ی شهروندی مطرح می سازد که خاص زنان نیست بلکه حقوق شهروندی است که در مورد بخشی از شهروندان انکار شده است، و خط باطل روی تبعیض های جنسیتی می کشد

حدود دو سال پیش وکالت خانمی را به عهده گرفتم که از طریق کمپین مرا می شناخت. این خانم که هنرمند هم هست دهه 1360 ازدواج کرده است، مثل خیلی از ازدواج های آن دهه که آرمان گرایی بر دیگر مسایل غلبه داشت، او هم خیلی رمانتیک و آرمانی ازدواج کرده بود، ازدواجی عاشقانه که حتی زوجه شرایط نه چندان راضی کننده در سند ازدواج وحتی دارایی مشترک در آن سند را هم امضا نکرده بود. بنا به ادعای این خانم، زندگی مشترک را دست خالی شروع می کنند ویواش یواش در کارشان موفق شده و به دارایی واموال این زوجین افزوده می شود. نا گفته نماند همه دارایی به نام زوج در اسناد رسمی ثبت می شود طبق رویه معمول کشور عزیزمان؛ منتهی با افزوده شدن مال و اموال به جای اینکه احساس آرامش و خوشبختی کنند. متاسفانه روز به روز از هم دورتر شده وتنها وسیله ارتباطی آنها فرزندان مشترکشان می شود و مسایلی در زندگی مشترک پیش می آید که زوج راهی دادگاه شده و تقاضای طلاق می کند.